O silencio herdado

BLUCÍA (27) achégase á súa avoa EDILIA (86) buscando respostas, pero só atopa silencio. O silencio de EDILIA é longo, de raíces profundas. Un silencio escuro, doloroso, imposible de romper. Cando LUCÍA entende que EDILIA nunca lle dará as respostas que busca, decidirá mirar ese silencio, escoitalo con paciencia e determinación, tratando de comprendelo. EDILIA, talvez querendo, talvez sen querer, acompañaraa. Xuntas exploran os límites da palabra e da imaxe, facendo dese silencio o seu lugar de encontro.