Ferido (O Xoán)

Tras unha ruptura amorosa, O Xoán esperta ferido e só nunha praia. Dende alí, os recordos fragmentados da relación comezan a perseguilo nun espazo liminal da memoria, onde todo se descompón e se disolve. Afundido entre lembranzas e visións, o mundo real e o interior confúndense ata levalo cara a un bosque simbólico: un lugar de tránsito e sanación. Alí, unha comunidade de seres tamén feridos acólleo nun aquelarre festivo e curativo. Cada un entregan ao rito o seu corazón ferido —o butelo—, símbolo do corazón arrincado e da ferida curada. Nese ritual, o butelo convértese nun corazón común: un lume novo que une, que cura e que celebra a beleza de seguir existindo.